Οι Οικολόγοι Πράσινοι Χανίων καταγγέλλουν την επίθεση κατά εκπαιδευτικού που πραγματοποιήθηκε την προηγούμενη εβδομάδα σε συνοικία των Χανίων, 8.15 το βράδυ. Οι τρεις θρασύδειλοι δράστες επέλεξαν να επιτεθούν νύχτα σε μια γυναίκα.
Πρόκειται για μια φασιστική επίθεση κατά μιας εκπαιδευτικού που το «έγκλημα» που διέπραξε ήταν ότι έκανε εθελοντικά μαθήματα Ελληνικών σε μετανάστες. Τη φασιστική τους ιδεολογία αποκάλυψαν οι τρεις κουκουλοφόροι απειλώντας την εκπαιδευτικό και προσπαθώντας να χαράξουν σβάστικα στο χέρι της.
Υπενθυμίζουμε ότι έχουν προηγηθεί στα Χανιά επιθέσεις κατά μεταναστών, εμπρησμός και αναγραφή ναζιστικών συμβόλων στο Στέκι Μεταναστών, διπλός εμπρησμός της εβραϊκής Συναγωγής των Χανίων. Τώρα, στόχος άρχισαν να γίνονται και Έλληνες εκπαιδευτικοί, επειδή δραστηριοποιούνται διδάσκοντας Ελληνικά σε μετανάστες.(Τόσο πολύ υπερασπίζονται την «πατρίδα», που χτυπάνε αυτούς που διδάσκουν την Ελληνική Γλώσσα! Αυτό κι αν είναι «εθνικό» έργο!). Το ερώτημα είναι ποιος θα είναι ο επόμενος στόχος, κι αν θα πρέπει να θρηνήσουμε νεκρούς, πριν η κυβέρνηση κι οι τοπικές αρχές αφυπνισθούν και φροντίσουν να υπάρξουν συλλήψεις και παραδειγματικές τιμωρίες.
Οι ευθύνες ΠΑΣΟΚ και ΝΔ είναι υπεύθυνες για την έξαρση των ρατστικών φαινομένων και των φασιστικών επιθέσεων όχι μόνο γιατί επί των ημερών τους παραμένουν όλες αυτές οι υποθέσεις ανεξιχνίαστα εγκλήματα, αλλά και γιατί η πολιτική λιτότητας και όξυνσης της φτώχειας και της ανεργίας που ακολουθούν, οξύνει και πολλαπλασιάζει τέτοια φαινόμενα.
Ο οικολογικός χώρος έχει θέση αρχής τη μη βίαιη δράση. Είναι υπέρ μιας ανεκτικής κοινωνίας, στην οποία διαφορετικοί άνθρωποι συνυπάρχουν ειρηνικά. Στη φύση, η βιοποικιλότητα, η ποικιλομορφία ενός οικοσυστήματος αποτελεί δύναμη και όρο επιβίωσής του. Αντίθετα, η μονοκαλλιέργεια αδυνατίζει ένα οικοσύστημα, το κάνει ευάλωτο σε ασθένειες κι οδηγεί σε κατάρρευση. Έτσι και στην κοινωνία, μια κλεισμένη στον εαυτό της κοινωνία είναι καταδικασμένη να καταρρεύσει. Η Ελλάδα δεν έχει τίποτε να φοβηθεί από άλλους πολιτισμούς και διαφορετικούς ανθρώπους. Εδώ και χιλιάδες χρόνια, η ελληνική γλώσσα επιβίωσε σε ανοιχτή επαφή με γειτονικούς πολιτισμούς, αξιοποιώντας στοιχεία από αυτή την επαφή.
Η χανιώτικη κι η ελληνική κοινωνία δεν πρέπει να ξεχάσουν τι σημαίνει φασισμός και ναζισμός. Δεν ξεχνάμε τις σφαγές γυναικοπαίδων στην Κάντανο, στα Καλάβρυτα, στο Δίστομο, σε δεκάδες μαρτυρικά χωριά και πόλεις της Ελλάδας. Δεν ξεχνάμε το Νταχάου, τα κρεματόρια και την εξόντωση εκατομμυρίων ανθρώπων σε στρατόπεδα συγκέντρωσης στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, επειδή ήταν Εβραίοι, αντιστασιακοί, τσιγγάνοι, άτομα με ειδικές ανάγκες, επειδή είχαν διαφορετική άποψη από τους Ναζί, επειδή δεν αποτελούσαν μέλη της «ανώτερης Άρειας φυλής». Εμείς δεν πιστεύουμε σε ανώτερες και κατώτερες φυλές, σε ανώτερους και κατώτερους ανθρώπους, σε γεννημένους ελεύθερους και γεννημένους σκλάβους. Εμείς θέλουμε μια κοινωνία ελεύθερων δημοκρατικών πολιτών, χωρίς σκλάβους, χωρίς ταπεινούς και καταφρονεμένους.
Δεν ξεχνάμε το καθεστώς τρόμου που επέβαλαν και τα ερείπια που άφησαν σε ολόκληρη την Ευρώπη οι Ναζί.
Ποτέ πια φασισμός! Ποτέ πια ναζισμός!
Τρίτη 2 Μαρτίου 2010
Πέμπτη 18 Φεβρουαρίου 2010
4 ΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ
Η νέα διοικητική μεταρρύθμιση γίνεται πριν καλά – καλά χωνέψει η ελληνική κοινωνία την προηγούμενη (του «Καποδίστρια») και χωρίς ακόμη να έχουν διευκρινιστεί σημαντικά ζητήματα, όπως τα τελικά όρια των νέων Δήμων, πόσα και ποια τοπικά συμβούλια θα εκλέγονται και με ποιον τρόπο, ποιες θα είναι οι ακριβείς αρμοδιότητες και οι πόροι.
Για να μιλάμε όμως για μια πραγματική δημοκρατική αποκέντρωση, υπάρχουν ορισμένες βασικές προϋποθέσεις:
1) Απλή αναλογική
Αποκέντρωση σημαίνει εξουσίες να πάνε από το κέντρο στην περιφέρεια. Δεν είναι αποκέντρωση ένα εκλογικό σύστημα που δίνει τα 3/5 των δημοτικών συμβούλων στον πλειοψηφήσαντα συνδυασμό, οδηγώντας έτσι στην εξαφάνιση μικρότερων συνδυασμών και τοπικών πρωτοβουλιών πολιτών, που θα χρειάζονται πάνω από 10% για να βγάλουν ένα δημοτικό σύμβουλο και πάνω από 100 υποψηφίους για να καταθέσουν καν συνδυασμό στις δημοτικές εκλογές ενός Δήμου! Το εκλογικό σύστημα που προβλέπεται είναι χειρότερο κι από αυτό των εθνικών εκλογών. Στις εθνικές εκλογές εκπροσωπούνται κόμματα με 3%. Είναι στοιχειώδες ζήτημα δημοκρατίας να έχουν τη δυνατότητα να εκπροσωπούνται στο Δημοτικό Συμβούλιο όλες οι ζωντανές τοπικές δυνάμεις μέσα από την απλή αναλογική, κι όχι να ενταφιαστεί ο θεσμός της Τοπικής Αυτοδιοίκησης με την απόλυτη κυριαρχία δυο μονομάχων, μακριά από τους πολίτες και τις διεργασίες της κοινωνίας.
2) Αποκέντρωση πόρων και αρμοδιοτήτων
Υπενθυμίζουμε ότι η κυβέρνηση ακόμη χρωστάει χρήματα στους Δήμους, ενώ αρκετές αρμοδιότητες αποκεντρώθηκαν στο παρελθόν στους Δήμους, χωρίς τους αντίστοιχους πόρους (χρήματα) για να καταφέρουν να ανταπεξέλθουν. Αποκέντρωση πόρων και αρμοδιοτήτων πρέπει να υπάρξει από το κέντρο προς την Περιφέρεια, το Δήμο, τα τοπικά συμβούλια, τις λαϊκές συνελεύσεις που θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα διαμόρφωσης με συμμετοχικό τρόπο τοπικό προϋπολογισμό (στη γειτονιά, το χωριό, τον οικισμό). Εν τούτοις, το σχέδιο της κυβέρνησης προβλέπει, δίπλα στα εκλεγμένα περιφερειακά συμβούλια, 7 διορισμένους περιφερειάρχες με τις υπηρεσίες τους.
3) Εθελοντικές κι όχι υποχρεωτικές συνενώσεις
Κίνητρο των συνενώσεων δεν μπορεί να είναι απλά η εξοικονόμηση χρημάτων αλλά η καλύτερη δυνατή λειτουργία των Δήμων προς όφελος του πολίτη. Στοιχειώδες ζήτημα δημοκρατίας είναι κι οι όποιες μεγάλες αλλαγές να γίνονται μετά από ευρύτατη συζήτηση μεταξύ των πολιτών και των τοπικών φορέων. Γι’ αυτό κι οι όποιες συνενώσεις Δήμων πρέπει να γίνουν μετά από διάλογο και μόνο με τη σύμφωνη γνώμη των πολιτών τους οποίους αφορά η συνένωση (π.χ. με τοπικό δημοψήφισμα).
4) Δημοκρατική λειτουργία
Το σχέδιο της κυβέρνησης προβλέπει διορισμό των αντιπεριφερειαρχών από τον Περιφερειάρχη, αντί για εκλογή τους και έλεγχό τους από το Περιφερειακό Συμβούλιο. Ο πλέον δημοκρατικός τρόπος λειτουργίας των Περιφερειών και των Δήμων θα επέβαλε εκλογή με απλή αναλογική των Περιφερειακών και Δημοτικών Συμβουλίων, έτσι ώστε να εκπροσωπούνται όλες οι ζωντανές δυνάμεις και κινήσεις σε κάθε τόπο. Ζήτημα ακυβερνησίας δεν υπάρχει, καθώς υπάρχει η εμπειρία από το συνδικαλιστικό κίνημα, όπου επί δεκαετίες εκλέγονται Διοικητικά Συμβούλια Σωματείων και Ομοσπονδιών με απλή αναλογική. Η διοίκηση του Δήμου και της Περιφέρειας και η ανάθεση ευθυνών και αρμοδιοτήτων σε συγκεκριμένα πρόσωπα μπορεί να γίνεται από την πλειοψηφία κάθε Συμβουλίου, στη βάση κοινών προγραμματικών σημείων και συμφωνιών. Αλλά και δικλείδες ασφαλείας μπορούν να υπάρχουν (όπως π.χ. αυτή που υπάρχει σε ορισμένα Καταστατικά συνδικαλιστικών σωματείων ή ομοσπονδιών που προβλέπει εκλογή προεδρείου αναλογικά με τη δύναμη κάθε ψηφοδελτίου ή από τον σχετικά πλειοψηφήσαντα συνδυασμό, εάν δεν επιτευχθεί απόλυτη πλειοψηφία μέσα σε ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα).
Για τη δημοκρατική λειτουργία ενός Δήμου και μιας Περιφέρειας είναι αναγκαία ακόμη η καθιέρωση νέων θεσμών όπως τα τοπικά δημοψηφίσματα με πρωτοβουλία πολιτών, οι λαϊκές συνελεύσεις και ο συμμετοχικός προϋπολογισμός.
Για να μιλάμε όμως για μια πραγματική δημοκρατική αποκέντρωση, υπάρχουν ορισμένες βασικές προϋποθέσεις:
1) Απλή αναλογική
Αποκέντρωση σημαίνει εξουσίες να πάνε από το κέντρο στην περιφέρεια. Δεν είναι αποκέντρωση ένα εκλογικό σύστημα που δίνει τα 3/5 των δημοτικών συμβούλων στον πλειοψηφήσαντα συνδυασμό, οδηγώντας έτσι στην εξαφάνιση μικρότερων συνδυασμών και τοπικών πρωτοβουλιών πολιτών, που θα χρειάζονται πάνω από 10% για να βγάλουν ένα δημοτικό σύμβουλο και πάνω από 100 υποψηφίους για να καταθέσουν καν συνδυασμό στις δημοτικές εκλογές ενός Δήμου! Το εκλογικό σύστημα που προβλέπεται είναι χειρότερο κι από αυτό των εθνικών εκλογών. Στις εθνικές εκλογές εκπροσωπούνται κόμματα με 3%. Είναι στοιχειώδες ζήτημα δημοκρατίας να έχουν τη δυνατότητα να εκπροσωπούνται στο Δημοτικό Συμβούλιο όλες οι ζωντανές τοπικές δυνάμεις μέσα από την απλή αναλογική, κι όχι να ενταφιαστεί ο θεσμός της Τοπικής Αυτοδιοίκησης με την απόλυτη κυριαρχία δυο μονομάχων, μακριά από τους πολίτες και τις διεργασίες της κοινωνίας.
2) Αποκέντρωση πόρων και αρμοδιοτήτων
Υπενθυμίζουμε ότι η κυβέρνηση ακόμη χρωστάει χρήματα στους Δήμους, ενώ αρκετές αρμοδιότητες αποκεντρώθηκαν στο παρελθόν στους Δήμους, χωρίς τους αντίστοιχους πόρους (χρήματα) για να καταφέρουν να ανταπεξέλθουν. Αποκέντρωση πόρων και αρμοδιοτήτων πρέπει να υπάρξει από το κέντρο προς την Περιφέρεια, το Δήμο, τα τοπικά συμβούλια, τις λαϊκές συνελεύσεις που θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα διαμόρφωσης με συμμετοχικό τρόπο τοπικό προϋπολογισμό (στη γειτονιά, το χωριό, τον οικισμό). Εν τούτοις, το σχέδιο της κυβέρνησης προβλέπει, δίπλα στα εκλεγμένα περιφερειακά συμβούλια, 7 διορισμένους περιφερειάρχες με τις υπηρεσίες τους.
3) Εθελοντικές κι όχι υποχρεωτικές συνενώσεις
Κίνητρο των συνενώσεων δεν μπορεί να είναι απλά η εξοικονόμηση χρημάτων αλλά η καλύτερη δυνατή λειτουργία των Δήμων προς όφελος του πολίτη. Στοιχειώδες ζήτημα δημοκρατίας είναι κι οι όποιες μεγάλες αλλαγές να γίνονται μετά από ευρύτατη συζήτηση μεταξύ των πολιτών και των τοπικών φορέων. Γι’ αυτό κι οι όποιες συνενώσεις Δήμων πρέπει να γίνουν μετά από διάλογο και μόνο με τη σύμφωνη γνώμη των πολιτών τους οποίους αφορά η συνένωση (π.χ. με τοπικό δημοψήφισμα).
4) Δημοκρατική λειτουργία
Το σχέδιο της κυβέρνησης προβλέπει διορισμό των αντιπεριφερειαρχών από τον Περιφερειάρχη, αντί για εκλογή τους και έλεγχό τους από το Περιφερειακό Συμβούλιο. Ο πλέον δημοκρατικός τρόπος λειτουργίας των Περιφερειών και των Δήμων θα επέβαλε εκλογή με απλή αναλογική των Περιφερειακών και Δημοτικών Συμβουλίων, έτσι ώστε να εκπροσωπούνται όλες οι ζωντανές δυνάμεις και κινήσεις σε κάθε τόπο. Ζήτημα ακυβερνησίας δεν υπάρχει, καθώς υπάρχει η εμπειρία από το συνδικαλιστικό κίνημα, όπου επί δεκαετίες εκλέγονται Διοικητικά Συμβούλια Σωματείων και Ομοσπονδιών με απλή αναλογική. Η διοίκηση του Δήμου και της Περιφέρειας και η ανάθεση ευθυνών και αρμοδιοτήτων σε συγκεκριμένα πρόσωπα μπορεί να γίνεται από την πλειοψηφία κάθε Συμβουλίου, στη βάση κοινών προγραμματικών σημείων και συμφωνιών. Αλλά και δικλείδες ασφαλείας μπορούν να υπάρχουν (όπως π.χ. αυτή που υπάρχει σε ορισμένα Καταστατικά συνδικαλιστικών σωματείων ή ομοσπονδιών που προβλέπει εκλογή προεδρείου αναλογικά με τη δύναμη κάθε ψηφοδελτίου ή από τον σχετικά πλειοψηφήσαντα συνδυασμό, εάν δεν επιτευχθεί απόλυτη πλειοψηφία μέσα σε ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα).
Για τη δημοκρατική λειτουργία ενός Δήμου και μιας Περιφέρειας είναι αναγκαία ακόμη η καθιέρωση νέων θεσμών όπως τα τοπικά δημοψηφίσματα με πρωτοβουλία πολιτών, οι λαϊκές συνελεύσεις και ο συμμετοχικός προϋπολογισμός.
Σάββατο 13 Φεβρουαρίου 2010
Οι Οικολόγοι Πράσινοι για τις συλλήψεις στο Αποπηγάδι
Θέση αρχής των Οικολόγων Πράσινων είναι η μη βία, οπότε δεν μπορούμε να συνηγορούμε στη χρήση ΜΑΤ για την επιβολή ΑΠΕ. Θέση αρχής μας επίσης είναι ο διάλογος, η διαβούλευση, η συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας στη λήψη των αποφάσεων για τα θέματα που την αφορούν. Οι ήπιες μορφές ενέργειας πρέπει να εφαρμοστούν με ήπιες μεθόδους.
Το κύριο ζήτημα στην περίπτωση αυτή (πέρα από τη χρήση βίας) είναι ότι η απουσία κτηματολογίου οδηγεί σε αμφισβήτηση της κυριότητας εκτάσεων που η εταιρεία ισχυρίζεται ότι αγόρασε νόμιμα. Πολλοί από τους αντιδρώντες έχουν προσφύγει δικαστικά λέγοντας ότι η εταιρεία αυτή καταπατά περιουσίες τους.
Το δεύτερο μεγάλο θέμα είναι η μη συμμετοχή και η ελλιπής ενημέρωση της τοπικής κοινωνίας στο συγκεκριμένο έργο. Η συγκεκριμένη εταιρεία εδώ και χρόνια αγόραζε ή νοίκιαζε εκτάσεις στην περιοχή, φυσικά ήταν ενήμεροι οι δήμαρχοι για το έργο, άλλο αν μετά που εκδηλώθηκε η αντίδραση του κόσμου άλλαξαν στάση. Εδώ μπαίνει το ζήτημα των πολιτικών ευθυνών ΠΑΣΟΚ και ΝΔ που ελέγχουν τους Δήμους της περιοχής, που ένα ζήτημα τόσο σημαντικό για το μέλλον της περιοχής δεν το έβαλαν σε ανοιχτό δημόσιο διάλογο από την αρχή, σε λαϊκές συνελεύσεις, ώστε να υπάρχει πλήρης ενημέρωση των κατοίκων για το ποια είναι τα σχέδια, κι οι ίδιοι να πάρουν απόφαση για το τι θέλουν να κάνουν, με ποιους όρους και σε ποια μεγέθη.
Οι κάτοικοι της περιοχής δεν είναι κάθετα αρνητικοί στις ΑΠΕ. Θα ήταν διατεθειμένοι να δεχτούν ανεμογεννήτριες στην περιοχή τους, και μια προοπτική ανάπτυξης αιολικών πάρκων εκεί και σε άλλα μέρη στη δυτική Κρήτη θα μπορούσε να συνδυαστεί με ένα σχέδιο κλεισίματος του εργοστασίου της ΔΕΗ δίπλα στα Χανιά που καίει πετρέλαιο ντήζελ. Το θέμα όμως είναι ότι κανένα τέτοιο σχέδιο δέν προωθείται, η ΔΕΗ δεν ασχολείται με ΑΠΕ σχεδόν καθόλου και δεν υπάρχει καμιά συζήτηση για μείωση της χρήσης ορυκτών καυσίμων στο εργοστάσιο της ΔΕΗ στα Χανιά. Ούτε η τοπική αυτοδιοίκηση τους ενημέρωσε ποτέ για τα πλεονεκτήματα που θα μπορούσε να έχει για τον τόπο τους μια τέτοια εγκατάσταση με την δική τους συμμετοχή σε αυτήν.
Από την άλλη είναι εμφανές ότι οι ηλιακές στέγες και μικρές εφαρμογές ΑΠΕ σε σπίτια και μικρές ιδιοκτησίες δεν αποτελούν προτεραιότητα για την κυβέρνηση και δεν ενθαρρύνονται όπως θα έπρεπε. Η κυβέρνηση (της ΝΔ παλιότερα και του ΠΑΣΟΚ τώρα) αντιμετωπίζει τις ΑΠΕ ως μέσο πλουτισμού ολίγων εταιρειών, αντί να ενθαρρύνει τη δημιουργία χιλιάδων ηλιακών στεγών σε κατοικίες για να απεξαρτηθούν οι πολίτες από τη ΔΕΗ και να γίνει η υπόθεση της αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής και της προώθησης των ΑΠΕ υπόθεση όλων των πολιτών (κι όχι κάποιων λίγων και ειδικών).
Αυτή η στάση της κυβέρνησης και του πολιτικού κόσμου απέναντι στις ήπιες μορφές ενέργειας μπορεί να μπλοκάρει την εισαγωγή τους στη χώρα μας. Γι’ αυτό είναι επιτακτική ανάγκη η υπόθεση της αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής και των ΑΠΕ να γίνει υπόθεση των ίδιων των πολιτών, κι εδώ μπορεί να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο η Τοπική Αυτοδιοίκηση, προωθώντας δημοτικές εταιρείες ή συνεταιρισμούς κατοίκων για παραγωγή ενέργειας από ΑΠΕ, για την κάλυψη κατ’ αρχάς των δικών τους αναγκών, με όρους και τεχνολογίες που θα σέβονται την βιοποικιλότητα και το περιβάλλον και, σταδιακά, θα απεξαρτούν την ενέργεια από την μονοπωλιακή της εκμετάλλευση που προσπαθούν να μας επιβάλουν…
Το κύριο ζήτημα στην περίπτωση αυτή (πέρα από τη χρήση βίας) είναι ότι η απουσία κτηματολογίου οδηγεί σε αμφισβήτηση της κυριότητας εκτάσεων που η εταιρεία ισχυρίζεται ότι αγόρασε νόμιμα. Πολλοί από τους αντιδρώντες έχουν προσφύγει δικαστικά λέγοντας ότι η εταιρεία αυτή καταπατά περιουσίες τους.
Το δεύτερο μεγάλο θέμα είναι η μη συμμετοχή και η ελλιπής ενημέρωση της τοπικής κοινωνίας στο συγκεκριμένο έργο. Η συγκεκριμένη εταιρεία εδώ και χρόνια αγόραζε ή νοίκιαζε εκτάσεις στην περιοχή, φυσικά ήταν ενήμεροι οι δήμαρχοι για το έργο, άλλο αν μετά που εκδηλώθηκε η αντίδραση του κόσμου άλλαξαν στάση. Εδώ μπαίνει το ζήτημα των πολιτικών ευθυνών ΠΑΣΟΚ και ΝΔ που ελέγχουν τους Δήμους της περιοχής, που ένα ζήτημα τόσο σημαντικό για το μέλλον της περιοχής δεν το έβαλαν σε ανοιχτό δημόσιο διάλογο από την αρχή, σε λαϊκές συνελεύσεις, ώστε να υπάρχει πλήρης ενημέρωση των κατοίκων για το ποια είναι τα σχέδια, κι οι ίδιοι να πάρουν απόφαση για το τι θέλουν να κάνουν, με ποιους όρους και σε ποια μεγέθη.
Οι κάτοικοι της περιοχής δεν είναι κάθετα αρνητικοί στις ΑΠΕ. Θα ήταν διατεθειμένοι να δεχτούν ανεμογεννήτριες στην περιοχή τους, και μια προοπτική ανάπτυξης αιολικών πάρκων εκεί και σε άλλα μέρη στη δυτική Κρήτη θα μπορούσε να συνδυαστεί με ένα σχέδιο κλεισίματος του εργοστασίου της ΔΕΗ δίπλα στα Χανιά που καίει πετρέλαιο ντήζελ. Το θέμα όμως είναι ότι κανένα τέτοιο σχέδιο δέν προωθείται, η ΔΕΗ δεν ασχολείται με ΑΠΕ σχεδόν καθόλου και δεν υπάρχει καμιά συζήτηση για μείωση της χρήσης ορυκτών καυσίμων στο εργοστάσιο της ΔΕΗ στα Χανιά. Ούτε η τοπική αυτοδιοίκηση τους ενημέρωσε ποτέ για τα πλεονεκτήματα που θα μπορούσε να έχει για τον τόπο τους μια τέτοια εγκατάσταση με την δική τους συμμετοχή σε αυτήν.
Από την άλλη είναι εμφανές ότι οι ηλιακές στέγες και μικρές εφαρμογές ΑΠΕ σε σπίτια και μικρές ιδιοκτησίες δεν αποτελούν προτεραιότητα για την κυβέρνηση και δεν ενθαρρύνονται όπως θα έπρεπε. Η κυβέρνηση (της ΝΔ παλιότερα και του ΠΑΣΟΚ τώρα) αντιμετωπίζει τις ΑΠΕ ως μέσο πλουτισμού ολίγων εταιρειών, αντί να ενθαρρύνει τη δημιουργία χιλιάδων ηλιακών στεγών σε κατοικίες για να απεξαρτηθούν οι πολίτες από τη ΔΕΗ και να γίνει η υπόθεση της αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής και της προώθησης των ΑΠΕ υπόθεση όλων των πολιτών (κι όχι κάποιων λίγων και ειδικών).
Αυτή η στάση της κυβέρνησης και του πολιτικού κόσμου απέναντι στις ήπιες μορφές ενέργειας μπορεί να μπλοκάρει την εισαγωγή τους στη χώρα μας. Γι’ αυτό είναι επιτακτική ανάγκη η υπόθεση της αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής και των ΑΠΕ να γίνει υπόθεση των ίδιων των πολιτών, κι εδώ μπορεί να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο η Τοπική Αυτοδιοίκηση, προωθώντας δημοτικές εταιρείες ή συνεταιρισμούς κατοίκων για παραγωγή ενέργειας από ΑΠΕ, για την κάλυψη κατ’ αρχάς των δικών τους αναγκών, με όρους και τεχνολογίες που θα σέβονται την βιοποικιλότητα και το περιβάλλον και, σταδιακά, θα απεξαρτούν την ενέργεια από την μονοπωλιακή της εκμετάλλευση που προσπαθούν να μας επιβάλουν…
Τρίτη 9 Φεβρουαρίου 2010
Μειώστε τους εξοπλισμούς-Τοποθέτηση του Μ. Τρεμόπουλου στο Ευρωκοινοβούλιο
Να σταματήσει η "διπλωματία των εξοπλισμών", να ενεργοποιηθεί η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη και να προωθηθεί ένα παγκόσμιο Πράσινο New Deal, ζήτησε σήμερα ο ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων Μιχάλης Τρεμόπουλος στην Ολομέλεια του ευρωκοινοβουλίου.
Συγκριμένα, στη συζήτηση για την "κατάσταση της Ευρωζώνης που αντιμετωπίζουν δυσκολίες", ο Μ. Τρεμόπουλος είπε:
"Για την Ελλάδα το πρόβλημα δεν είναι μόνο δημοσιονομικό. Πρόκειται για την κατάρρευση του αναπτυξιακού μοντέλου της τελευταίας 15ετίας, που ήθελε την ελληνική οικονομία να στηρίζεται στη συνεχή διόγκωση της ιδιωτικής κατανάλωσης.
Επιπλέον, επί χρόνια κάποιοι υποστήριζαν ότι οι εξοπλιστικές δαπάνες είναι αναπτυξιακές. Σε ποσοστό του ΑΕΠ το Ινστιτούτο SIPRI δίνει ότι η Ελλάδα σπαταλάει το 3,3% (2007). Είναι η 2η χώρα στο ΝΑΤΟ μετά τις ΗΠΑ σε αμυντικές δαπάνες ως ποσοστό του ΑΕΠ. Είναι η 5η χώρα παγκοσμίως σε απόλυτα μεγέθη εισαγωγών όπλων, με το 4% του παγκόσμιου εμπορίου (2004-2008).
Βέβαια, υπάρχουν μειώσεις στις ελληνικές αμυντικές δαπάνες στον προϋπολογισμό του 2010. Προβλέπονται για το ΥΠ.ΕΘ.Α. 6 δις ευρώ, ποσό μειωμένο κατά 6,63% σε σχέση με το 2009.
Μακάρι να έχουμε αλλαγή της "διπλωματίας των εξοπλισμών", που μας έχει φέρει σε αδιέξοδο.
Η Ελλάδα δεν έχει αποικίες να εκμεταλλευτεί. Έχει κουράγιο. Χρειαζόμαστε όμως και την ενεργοποίηση της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης αλλά και προώθηση διεθνών πρωτοβουλιών για ένα παγκόσμιο Πράσινο New Deal".
Με τους μαζικούς εξοπλισμούς, χώρες όπως η Ελλάδα ουσιαστικά εξάγουν θέσεις εργασίας και εισάγουν δημοσιονομικά ελλείμματα. Να σημειωθεί ότι μεγαλύτερος εξαγωγέας οπλικών συστημάτων προς την Ελλάδα είναι η Γερμανία, η κυβέρνηση της οποίας πιέζει τη χώρα μας να τηρήσει αυστηρά το Σύμφωνο Σταθερότητας.
Νωρίτερα, το θέμα της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης προς την Ελλάδα, με ιδιαίτερη έμφαση στη βοήθεια της Ε.Ε. προκειμένου να απεμπλακεί από τα εξωτερικά της προβλήματα και τους εξοπλιστικούς ανταγωνισμούς, τέθηκε από τους Πράσινους και τον Ντανιέλ Κον Μπεντιτ ως βασικό επιχείρημα για την άρνησή τους να ψηφίσουν τη νέα Κομισιόν.
Για «συνασπισμό υποκριτών στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο» μίλησε μετά το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας, ο Κον Μπεντίτ ως συμ-πρόεδρος της ομάδας των Πράσινων.
«Σοσιαλιστές και Φιλελεύθεροι έπαιξαν την παρωδία της κριτικής στην Επιτροπή, για να ψηφίσουν στη συνέχεια υπέρ», σχολίασε. «... Ο Μπαρόζο υπόσχεται μια Επιτροπή που θα είναι κάτι περισσότερο από το άθροισμα των μερών της, αλλά υπάρχουν πάρα πολλά μηδενικά για να περιμένουμε κάτι πραγματικά θετικό.
Βρισκόμαστε μπροστά σε μια Ευρωπαϊκή Επιτροπή που δεν έχει όραμα ούτε αποφασιστικότητα. Η Επιτροπή απέτυχε να πάρει πρωτοβουλία τη στιγμή και στα σημεία όπου υπήρχε μεγαλύτερη ανάγκη - στην Ελλάδα και την Ισπανία για να αναφέρω μόνο δύο παραδείγματα. Αυτή η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν είναι ικανή να σταθεί στο ύψος των προκλήσεων μπροστά στη σύγκλιση των οικονομικών, κοινωνικών και περιβαλλοντικών κρίσεων. Δεν θα δώσει στην Ευρώπη τη βάση για να αποτελέσει έναν παίκτη στην παγκόσμια σκηνή».
Συγκριμένα, στη συζήτηση για την "κατάσταση της Ευρωζώνης που αντιμετωπίζουν δυσκολίες", ο Μ. Τρεμόπουλος είπε:
"Για την Ελλάδα το πρόβλημα δεν είναι μόνο δημοσιονομικό. Πρόκειται για την κατάρρευση του αναπτυξιακού μοντέλου της τελευταίας 15ετίας, που ήθελε την ελληνική οικονομία να στηρίζεται στη συνεχή διόγκωση της ιδιωτικής κατανάλωσης.
Επιπλέον, επί χρόνια κάποιοι υποστήριζαν ότι οι εξοπλιστικές δαπάνες είναι αναπτυξιακές. Σε ποσοστό του ΑΕΠ το Ινστιτούτο SIPRI δίνει ότι η Ελλάδα σπαταλάει το 3,3% (2007). Είναι η 2η χώρα στο ΝΑΤΟ μετά τις ΗΠΑ σε αμυντικές δαπάνες ως ποσοστό του ΑΕΠ. Είναι η 5η χώρα παγκοσμίως σε απόλυτα μεγέθη εισαγωγών όπλων, με το 4% του παγκόσμιου εμπορίου (2004-2008).
Βέβαια, υπάρχουν μειώσεις στις ελληνικές αμυντικές δαπάνες στον προϋπολογισμό του 2010. Προβλέπονται για το ΥΠ.ΕΘ.Α. 6 δις ευρώ, ποσό μειωμένο κατά 6,63% σε σχέση με το 2009.
Μακάρι να έχουμε αλλαγή της "διπλωματίας των εξοπλισμών", που μας έχει φέρει σε αδιέξοδο.
Η Ελλάδα δεν έχει αποικίες να εκμεταλλευτεί. Έχει κουράγιο. Χρειαζόμαστε όμως και την ενεργοποίηση της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης αλλά και προώθηση διεθνών πρωτοβουλιών για ένα παγκόσμιο Πράσινο New Deal".
Με τους μαζικούς εξοπλισμούς, χώρες όπως η Ελλάδα ουσιαστικά εξάγουν θέσεις εργασίας και εισάγουν δημοσιονομικά ελλείμματα. Να σημειωθεί ότι μεγαλύτερος εξαγωγέας οπλικών συστημάτων προς την Ελλάδα είναι η Γερμανία, η κυβέρνηση της οποίας πιέζει τη χώρα μας να τηρήσει αυστηρά το Σύμφωνο Σταθερότητας.
Νωρίτερα, το θέμα της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης προς την Ελλάδα, με ιδιαίτερη έμφαση στη βοήθεια της Ε.Ε. προκειμένου να απεμπλακεί από τα εξωτερικά της προβλήματα και τους εξοπλιστικούς ανταγωνισμούς, τέθηκε από τους Πράσινους και τον Ντανιέλ Κον Μπεντιτ ως βασικό επιχείρημα για την άρνησή τους να ψηφίσουν τη νέα Κομισιόν.
Για «συνασπισμό υποκριτών στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο» μίλησε μετά το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας, ο Κον Μπεντίτ ως συμ-πρόεδρος της ομάδας των Πράσινων.
«Σοσιαλιστές και Φιλελεύθεροι έπαιξαν την παρωδία της κριτικής στην Επιτροπή, για να ψηφίσουν στη συνέχεια υπέρ», σχολίασε. «... Ο Μπαρόζο υπόσχεται μια Επιτροπή που θα είναι κάτι περισσότερο από το άθροισμα των μερών της, αλλά υπάρχουν πάρα πολλά μηδενικά για να περιμένουμε κάτι πραγματικά θετικό.
Βρισκόμαστε μπροστά σε μια Ευρωπαϊκή Επιτροπή που δεν έχει όραμα ούτε αποφασιστικότητα. Η Επιτροπή απέτυχε να πάρει πρωτοβουλία τη στιγμή και στα σημεία όπου υπήρχε μεγαλύτερη ανάγκη - στην Ελλάδα και την Ισπανία για να αναφέρω μόνο δύο παραδείγματα. Αυτή η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν είναι ικανή να σταθεί στο ύψος των προκλήσεων μπροστά στη σύγκλιση των οικονομικών, κοινωνικών και περιβαλλοντικών κρίσεων. Δεν θα δώσει στην Ευρώπη τη βάση για να αποτελέσει έναν παίκτη στην παγκόσμια σκηνή».
Πέμπτη 28 Ιανουαρίου 2010
Καταδίκη των ανισημιτικών επιθέσεων που πολλαπλασιάζονται
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα (27/1) για τα θύματα του Ολοκαυτώματος
Ο πρόσφατος εμπρησμός της Συναγωγής στα Χανιά και η δήλωση των συλληφθέντων γι΄ αυτό το έγκλημα μίσους ότι «δεν συμπαθούσαν τους Εβραίους», κάνει πιο αναγκαία την επισήμανση ότι σήμερα, Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης για τα θύματα του εβραϊκού Ολοκαυτώματος, είναι απαραίτητη η καταδίκη του κλίματος αντισημιτισμού που έχει οξυνθεί τον τελευταίο καιρό στη χώρα μας.
Τιμώντας τη μνήμη των 6 εκατομμυρίων Εβραίων, που μαζί με εκατομμύρια άλλους Ευρωπαίους υπήρξαν τα θύματα των εκκαθαρίσεων του παρανοϊκού ναζιστικού καθεστώτος, οι Οικολόγοι Πράσινοι πιστεύουν ότι η 27η Ιανουαρίου θα πρέπει να είναι μια Ημέρα αντίδρασης και καταδίκης για τα φαινόμενα αντισημιτισμού που αρχίζουν να πολλαπλασιάζονται στη χώρα μας. Το δείχνουν κρούσματα όπως:
- o πρόσφατος εμπρησμός της Συναγωγής των Χανίων και της καταστροφής μνημείων πολιτισμού των Ελλήνων εβραίων,
- ο βανδαλισμός εβραϊκών τάφων στα Ιωάννινα,
- η βεβήλωση της Συναγωγής του Βόλου με συνθήματα,
- η επίθεσης στη Συναγωγή της Λάρισας.
Καμία ανοχή στη μισαλλοδοξία και τον ρατσισμό!
Ο πρόσφατος εμπρησμός της Συναγωγής στα Χανιά και η δήλωση των συλληφθέντων γι΄ αυτό το έγκλημα μίσους ότι «δεν συμπαθούσαν τους Εβραίους», κάνει πιο αναγκαία την επισήμανση ότι σήμερα, Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης για τα θύματα του εβραϊκού Ολοκαυτώματος, είναι απαραίτητη η καταδίκη του κλίματος αντισημιτισμού που έχει οξυνθεί τον τελευταίο καιρό στη χώρα μας.
Τιμώντας τη μνήμη των 6 εκατομμυρίων Εβραίων, που μαζί με εκατομμύρια άλλους Ευρωπαίους υπήρξαν τα θύματα των εκκαθαρίσεων του παρανοϊκού ναζιστικού καθεστώτος, οι Οικολόγοι Πράσινοι πιστεύουν ότι η 27η Ιανουαρίου θα πρέπει να είναι μια Ημέρα αντίδρασης και καταδίκης για τα φαινόμενα αντισημιτισμού που αρχίζουν να πολλαπλασιάζονται στη χώρα μας. Το δείχνουν κρούσματα όπως:
- o πρόσφατος εμπρησμός της Συναγωγής των Χανίων και της καταστροφής μνημείων πολιτισμού των Ελλήνων εβραίων,
- ο βανδαλισμός εβραϊκών τάφων στα Ιωάννινα,
- η βεβήλωση της Συναγωγής του Βόλου με συνθήματα,
- η επίθεσης στη Συναγωγή της Λάρισας.
Καμία ανοχή στη μισαλλοδοξία και τον ρατσισμό!
Πέμπτη 14 Ιανουαρίου 2010
Ο ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ ΚΙ ΕΜΕΙΣ
Συζητιέται αυτές τις μέρες ο νέος «Καποδίστριας» που θα περιλαμβάνει συνενώσεις Δήμων, κατάργηση Νομαρχιών και εκλεγόμενη Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση. Εν τούτοις, ελάχιστη συζήτηση βλέπουμε να γίνεται πάνω σε συγκεκριμένα ζητήματα που μπορεί να έχουν δραματικές επιπτώσεις.
Η κατάργηση των Νομαρχιών κι η ενδεχόμενη μεταφορά των αρμοδιοτήτων τους στην Περιφέρεια δεν είναι βήμα προς τα μπρος αλλά βήμα προς τα πίσω. Δεν είναι προώθηση της αποκέντρωσης αλλά του συγκεντρωτισμού σε επίπεδο Περιφέρειας. Βλέπουμε όλοι τι γίνεται με τη διαμάχη για το θέμα του Εφετείου, με υπηρεσίες που υπάρχουν μόνο στην έδρα της Περιφέρειας και πρέπει κανείς να ταξιδεύει στην έδρα της Περιφέρειας (π.χ. καρκινοπαθείς που πρέπει να ταξιδεύουν στο Ηράκλειο για να κάνουν τις απαραίτητες θεραπείες). Η ενδεχόμενη μεταφορά και όλων των αρμοδιοτήτων των Νομαρχιών αλλά και των αποφάσεων που έπαιρναν τα Νομαρχιακά Συμβούλια στην Περιφέρεια θα μεγεθύνει το συγκεντρωτισμό, θα οξύνει τον τοπικισμό και θα οδηγήσει σε εκρηκτικές κυριολεκτικά καταστάσεις. Δεν τολμάμε καν να φανταστούμε ότι μπορεί να διαχειρίζονται οι Περιφέρειες αποφάσεις και κονδύλια που παλιότερα ήταν θέμα Νομαρχιών. Θα οδηγηθούμε σε 13 μικρές «Αθήνες» που θα δημιουργηθούν σε βάρος των μικρότερων νομών των Περιφερειών, αναπαράγοντας τον υδροκεφαλισμό σε τοπικό επίπεδο, παρακρατώντας το μεγαλύτερο κομμάτι των χρημάτων της Περιφέρειας για την έδρα της, ερημώνοντας την ύπαιθρο και συγκεντρώνοντας πληθυσμό εκεί που λαμβάνονται οι αποφάσεις κι εκεί που δαπανώνται τα περισσότερα χρήματα, στην έδρα της Περιφέρειας.
Κάτι τέτοιο φυσικά δεν έχει καμιά σχέση με αποκέντρωση. Αποκέντρωση σημαίνει πόροι, αποφάσεις κι εξουσίες να φύγουν από το κέντρο και να πάνε στην περιφέρεια. Άρα, αν πράγματι η κυβέρνηση επιδιώκει την αποκέντρωση, τότε θα πρέπει να δώσει στα νέα εκλεγόμενα Περιφερειακά Συμβούλια αρμοδιότητες, πόρους, αποφάσεις κι εξουσίες που μέχρι σήμερα έχει το κεντρικό κράτος. Οποιαδήποτε άλλη εκδοχή δυσφημίζει την πραγματική αποκέντρωση. Εκλεγόμενα Περιφερειακά Συμβούλια χωρίς αρμοδιότητες και πόρους που θα φύγουν από το κεντρικό κράτος θα έχουν υπονομευτεί στη λειτουργία τους από την αρχή, προφανώς με μοναδικό σκοπό λειτουργίας τους την εξοικονόμηση χρημάτων. Εκλεγόμενα Περιφερειακά Συμβούλια με αρμοδιότητες και χρήματα που είχαν τα Νομαρχιακά Συμβούλια είναι συγκέντρωση εξουσίας στο κέντρο της Περιφέρειας, απομάκρυνση της εξουσίας από τον πολίτη, άρα δεν είναι αποκέντρωση!
Έχουμε δει τι σημαίνει αυτή η απομάκρυνση της εξουσίας από τον πολίτη, με τη μορφή νομιμοποίησης από την Περιφέρεια επεμβάσεων σε σημαντικούς οικοτόπους που προστατεύονται από το Δίκτυο NATURA 2000, επεμβάσεων που ευαίσθητοι πολίτες και το οικολογικό κίνημα είχαν καταφέρει να μπλοκάρουν σε τοπικό επίπεδο, Δήμου ή Νομαρχίας. Βλέπουμε ακόμη σε επίπεδο Κρήτης να προωθούνται λύσεις π.χ. στο θέμα των σκουπιδιών κόντρα στη θέληση των πολιτών και σε βάρος του φυσικού περιβάλλοντος και της υγείας των πολιτών (εργοστάσιο καύσης αντί μείωση και ανακύκλωση των σκουπιδιών). Ή ακόμη να γίνεται σπάταλη διαχείριση πολύτιμων φυσικών πόρων όπως του νερού και της ενέργειας (να μεταφέρονται σε μεγάλες αποστάσεις με σοβαρές απώλειες αντί να γίνεται εξοικονόμηση, επισκευή δικτύων και αειφορική διαχείριση με χρήση ανανεώσιμων πηγών και αποκεντρωμένων μονάδων).
Η εκλεγόμενη από τους πολίτες Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση πρέπει να προχωρήσει, παίρνοντας όμως πόρους και αρμοδιότητες από το κεντρικό κράτος κι όχι από τους Νομούς. Ίσως μια λύση να είναι το Περιφερειακό Συμβούλιο να αποτελεί τη Συνέλευση των Νομαρχιακών Συμβουλίων της Περιφέρειας. Τα Νομαρχιακά Συμβούλια να διατηρήσουν τις αρμοδιότητες και τους πόρους τους αποτελώντας τοπικά Τμήματα του Περιφερειακού Συμβουλίου. Το δε Περιφερειακό Συμβούλιο στις συνεδριάσεις του να αποφασίζει πάνω σε αρμοδιότητες που θα αποκεντρωθούν από την Αθήνα και να λειτουργεί με κονδύλια που επίσης πρέπει να αποκεντρωθούν από τον κεντρικό κρατικό προϋπολογισμό. Μόνο έτσι θα μιλάμε πράγματι για αποκέντρωση κι όχι για από-συγκέντρωση του κράτους σε επίπεδο Περιφέρειας.
Εάν η κυβέρνηση επιλέξει τον υδροκεφαλισμό και την αναπαραγωγή της Αθήνας σε τοπικό επίπεδο παίρνοντας αρμοδιότητες και πόρους από τους Νομούς για να δοθούν στις Περιφέρειες, οι συνέπειες θα είναι καταστροφικές τόσο για τη φύση όσο και για τη διατήρηση του πληθυσμού τις υπαίθρου. Κι οι αντιδράσεις θα είναι δικαιολογημένα μεγάλες.
Η κατάργηση των Νομαρχιών κι η ενδεχόμενη μεταφορά των αρμοδιοτήτων τους στην Περιφέρεια δεν είναι βήμα προς τα μπρος αλλά βήμα προς τα πίσω. Δεν είναι προώθηση της αποκέντρωσης αλλά του συγκεντρωτισμού σε επίπεδο Περιφέρειας. Βλέπουμε όλοι τι γίνεται με τη διαμάχη για το θέμα του Εφετείου, με υπηρεσίες που υπάρχουν μόνο στην έδρα της Περιφέρειας και πρέπει κανείς να ταξιδεύει στην έδρα της Περιφέρειας (π.χ. καρκινοπαθείς που πρέπει να ταξιδεύουν στο Ηράκλειο για να κάνουν τις απαραίτητες θεραπείες). Η ενδεχόμενη μεταφορά και όλων των αρμοδιοτήτων των Νομαρχιών αλλά και των αποφάσεων που έπαιρναν τα Νομαρχιακά Συμβούλια στην Περιφέρεια θα μεγεθύνει το συγκεντρωτισμό, θα οξύνει τον τοπικισμό και θα οδηγήσει σε εκρηκτικές κυριολεκτικά καταστάσεις. Δεν τολμάμε καν να φανταστούμε ότι μπορεί να διαχειρίζονται οι Περιφέρειες αποφάσεις και κονδύλια που παλιότερα ήταν θέμα Νομαρχιών. Θα οδηγηθούμε σε 13 μικρές «Αθήνες» που θα δημιουργηθούν σε βάρος των μικρότερων νομών των Περιφερειών, αναπαράγοντας τον υδροκεφαλισμό σε τοπικό επίπεδο, παρακρατώντας το μεγαλύτερο κομμάτι των χρημάτων της Περιφέρειας για την έδρα της, ερημώνοντας την ύπαιθρο και συγκεντρώνοντας πληθυσμό εκεί που λαμβάνονται οι αποφάσεις κι εκεί που δαπανώνται τα περισσότερα χρήματα, στην έδρα της Περιφέρειας.
Κάτι τέτοιο φυσικά δεν έχει καμιά σχέση με αποκέντρωση. Αποκέντρωση σημαίνει πόροι, αποφάσεις κι εξουσίες να φύγουν από το κέντρο και να πάνε στην περιφέρεια. Άρα, αν πράγματι η κυβέρνηση επιδιώκει την αποκέντρωση, τότε θα πρέπει να δώσει στα νέα εκλεγόμενα Περιφερειακά Συμβούλια αρμοδιότητες, πόρους, αποφάσεις κι εξουσίες που μέχρι σήμερα έχει το κεντρικό κράτος. Οποιαδήποτε άλλη εκδοχή δυσφημίζει την πραγματική αποκέντρωση. Εκλεγόμενα Περιφερειακά Συμβούλια χωρίς αρμοδιότητες και πόρους που θα φύγουν από το κεντρικό κράτος θα έχουν υπονομευτεί στη λειτουργία τους από την αρχή, προφανώς με μοναδικό σκοπό λειτουργίας τους την εξοικονόμηση χρημάτων. Εκλεγόμενα Περιφερειακά Συμβούλια με αρμοδιότητες και χρήματα που είχαν τα Νομαρχιακά Συμβούλια είναι συγκέντρωση εξουσίας στο κέντρο της Περιφέρειας, απομάκρυνση της εξουσίας από τον πολίτη, άρα δεν είναι αποκέντρωση!
Έχουμε δει τι σημαίνει αυτή η απομάκρυνση της εξουσίας από τον πολίτη, με τη μορφή νομιμοποίησης από την Περιφέρεια επεμβάσεων σε σημαντικούς οικοτόπους που προστατεύονται από το Δίκτυο NATURA 2000, επεμβάσεων που ευαίσθητοι πολίτες και το οικολογικό κίνημα είχαν καταφέρει να μπλοκάρουν σε τοπικό επίπεδο, Δήμου ή Νομαρχίας. Βλέπουμε ακόμη σε επίπεδο Κρήτης να προωθούνται λύσεις π.χ. στο θέμα των σκουπιδιών κόντρα στη θέληση των πολιτών και σε βάρος του φυσικού περιβάλλοντος και της υγείας των πολιτών (εργοστάσιο καύσης αντί μείωση και ανακύκλωση των σκουπιδιών). Ή ακόμη να γίνεται σπάταλη διαχείριση πολύτιμων φυσικών πόρων όπως του νερού και της ενέργειας (να μεταφέρονται σε μεγάλες αποστάσεις με σοβαρές απώλειες αντί να γίνεται εξοικονόμηση, επισκευή δικτύων και αειφορική διαχείριση με χρήση ανανεώσιμων πηγών και αποκεντρωμένων μονάδων).
Η εκλεγόμενη από τους πολίτες Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση πρέπει να προχωρήσει, παίρνοντας όμως πόρους και αρμοδιότητες από το κεντρικό κράτος κι όχι από τους Νομούς. Ίσως μια λύση να είναι το Περιφερειακό Συμβούλιο να αποτελεί τη Συνέλευση των Νομαρχιακών Συμβουλίων της Περιφέρειας. Τα Νομαρχιακά Συμβούλια να διατηρήσουν τις αρμοδιότητες και τους πόρους τους αποτελώντας τοπικά Τμήματα του Περιφερειακού Συμβουλίου. Το δε Περιφερειακό Συμβούλιο στις συνεδριάσεις του να αποφασίζει πάνω σε αρμοδιότητες που θα αποκεντρωθούν από την Αθήνα και να λειτουργεί με κονδύλια που επίσης πρέπει να αποκεντρωθούν από τον κεντρικό κρατικό προϋπολογισμό. Μόνο έτσι θα μιλάμε πράγματι για αποκέντρωση κι όχι για από-συγκέντρωση του κράτους σε επίπεδο Περιφέρειας.
Εάν η κυβέρνηση επιλέξει τον υδροκεφαλισμό και την αναπαραγωγή της Αθήνας σε τοπικό επίπεδο παίρνοντας αρμοδιότητες και πόρους από τους Νομούς για να δοθούν στις Περιφέρειες, οι συνέπειες θα είναι καταστροφικές τόσο για τη φύση όσο και για τη διατήρηση του πληθυσμού τις υπαίθρου. Κι οι αντιδράσεις θα είναι δικαιολογημένα μεγάλες.
Τετάρτη 6 Ιανουαρίου 2010
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)